"'N Tale van Shemyakin's Court": 'n plot, artistieke kenmerke

Die werk van belang is byna die gewildste monument van die 17de eeu. Sy naam later het selfs 'n gesegde geword: "Shemyakin hof" dui op 'n onbillike verhoor, 'n parodie van hom. Daar is poëtiese en dramatiese transkripsies van The Tale of Shemyakin's Court, sowel as sy gewilde voortplanting. Daarbenewens het sy geboorte gegee aan 'n bekende sprokie oor 'n arm en ryk broer.

Probleme van outeurskap, bronne

Die skrywer van "The Tale of Shemyakin Court" is onbekend, want dit is van nasionale oorsprong. Navorsers het na soortgelyke werke in Indiese, Persiese letterkunde gekyk. Dit is ook bekend dat 'n bekende skrywer Mikolai Rey, wat in die 17de eeu gewoon het en die eretitel "vader van Poolse letterkunde" ontvang het, met 'n soortgelyke plot gewerk het. In sommige lyste word direk gesê: "Uit die Poolse boeke" is geskryf "The Story of Shemyakin Court". Die vrae van sy bronne bly egter onopgelos. Daar is geen oortuigende bewyse van die verband tussen die Russiese monument en 'n spesifieke werk van buitelandse literatuur nie. Geïdentifiseerde roloproepe dui op die teenwoordigheid van sogenaamde verdwaalde vakke, niks meer nie. Soos dikwels met monumente van folklore gebeur, kan grappies nie aan een mense behoort nie. Hulle migreer suksesvol van een plek na 'n ander, aangesien huishoudelike konflikte eintlik dieselfde is. Hierdie kenmerk maak dit besonder moeilik om vertaalde en oorspronklike monumente van letterkunde uit die 17de eeu te onderskei.

"The Tale of Shemyakin Court": inhoud

Die eerste gedeelte van die storie vertel van voorvalle (terselfdertyd skreeusnaakse en hartseer) wat met die ellendige boer gebeur het. Alles begin met die feit dat sy ryk broer hom 'n perd gee, maar vergeet van die juk. Die hoofkarakter bind die bos aan die stert en hy trane. Die volgende ongeluk het met die boer gebeur toe hy die nag met 'n priester op polatyah (dit is op 'n lounger) deurgebring het. Nagmaal, natuurlik, gulsige priester het nie gebel nie. Kyk na die tafel wat van die skottel afbreek, en die hoofkarakter slaan die baba, die seun van 'n priester, per ongeluk dood. Nou vir hierdie misdrywe moet die arm man probeer word. Van wanhoop wil hy sy lewe neem en van die brug afloop. En weer - mislukking. Die boer self bly doelgerig, maar die ou man, na wie die protagonis geland het, het na die voorvaders gegaan.

So, die boer moet vir drie misdade antwoord. Die leser verwag dat die kulmineer - die slinkse en onregverdige regter Shemyaka, nadat hy 'n klip in 'n sakdoek geneem het vir vrygewige beloftes, besluit die saak ten gunste van die arm boer. Die eerste slagoffer moes dus wag totdat die perd 'n nuwe stert groei. Die priester is aangebied om sy vrou aan 'n boer te gee, van wie sy die kind moet dra. En die seun van die oorledene, die ou man as vergoeding, moet self van die brug af val en die arme boer seermaak. Natuurlik, van sulke besluite besluit al die slagoffers om af te betaal.

Spesifieke samestelling

"The Tale of Shemyakin Court" is in twee dele verdeel. Die eerste deel bestaan uit drie episodes, soos hierbo beskryf. In hulself word hulle beskou as gewone grappige grappies wat die funksie van koppeling verrig. Hier word hulle uit die raamwerk van die hoofverhaal afgeneem, hoewel klassieke voorbeelde van vertellings oor sulke skepe nie waargeneem word nie. Daarbenewens word al die gebeure wat daar beskryf word in die verlede gespreek. En nie in die hede nie, as die "Story of Shemyakin court" is anders. Hierdie kenmerk gee dinamika aan die plot van die antieke Russiese monument.

Die tweede komponent van die samestelling is meer kompleks: in werklikheid word die Shemyaki-sinne, wat 'n spieëlbeeld van die arm boer se avonture is, voorafgegaan deur 'n raam-toneel, aangesien die verweerder die regter 'n beloning toon.

Tradisies van satire

Satire was baie gewild in die literatuur van die XVII eeu. Die feit van sy relevansie kan verklaar word aan die hand van die besondere aspekte van die sosiale lewe van daardie tyd. Daar was 'n toename in die rol van die handels- en handwerkbevolking, maar dit het nie bygedra tot die ontwikkeling van sy burgerregte nie. In die satire is baie aspekte van die lewe van die samelewing van daardie tye onderworpe aan veroordeling en oortuiging: 'n onbillike verhoor, skynheiligheid en skynheiligheid van monastiek, uiters sosiale ongelykheid.

"The Tale of Shemyakin Court" pas perfek in die gevestigde tradisie. Die leser van daardie tyd sou ongetwyfeld verstaan dat die storie parodieer met die "Regskode" van 1649 - 'n stel wette wat voorgestel het om 'n mate van straf te kies, afhangende van wat die misdadiger van die oortreder was. So, vir moord is die uitvoering veronderstel, en die vervaardiging van nagemaakte geld is gestraf en 'n keel giet met lood. Dit is, "The Story of Shemyakin Court" kan gedefinieer word as 'n parodie van Ou Russiese regsgedinge.

Die vlak van idees

Die verhaal het gelukkig vir die ellendige boer geëindig, hy wen oor die wêreld van ongeregtigheid en willekeur. "Waarheid" is sterker as die "krom". Wat die regter self betref, het hy van die voorval 'n waardevolle les geneem: "Die verhaal van Shemyakin-hof" eindig met die feit dat die haaksel die waarheid oor die "boodskap" leer. Nogtans verheug hy selfs oor sy eie oordele, want andersins sou hy met hierdie kiezelsteen uit die gees gewees het.

Artistieke kenmerke

"Die verhaal van Shemyakin Court" word onderskei deur die spoed van aksie, die strokiesprent van die situasies waarin die karakters val, en ook die nadrukwekkende indringende manier van die verhaal, wat net die satiriese klank van die antieke Russiese monument versterk. Hierdie kenmerke dui op die nabyheid van die storie na magiese en sosiale-volkse volksverhale.