Yslands sagas: die beskrywing, eienskappe, inhoud en resensies

Yslands sagas - die mees bekende genre van Skandinawiese letterkunde. Hy is gebore in die 12de eeu, in 'n tyd toe in die land, volgens die wetenskaplikes, daar was skryf. Maar mondelinge legendes en tradisies bestaan in die verlede, en hulle het die basis gevorm van hierdie werke.

kort beskrywing van

Yslands sagas - is prosa, vertel van die ou tyd, nie net van die staat, maar ook die omliggende gebiede en lande. Dit is waarom dit is 'n waardevolle bron oor die geskiedenis van die Nordiese lande. In die algemeen is die term kom neer op "vertel". Die plot werk en vorm data is verskillende aanbieding van 'n paar vryheid, oorvloed sprokie motiewe wat dikwels verweef met die werklike feite van die verlede. Die belangrikste helde van die storie geword gewoonlik die konings, krygers, konings. So, die Yslandse sagas - 'n soort van 'n kroniek van die gebeure nie, maar slegs in die aanbieding van fantastiese, semi-legendariese vorm. Die probleem van begrip van historiese werklikhede in hierdie werke is dat hulle in afskrifte, sekondêre uitgawes, manuskripte verklein, wat baie moeilik is om die oorspronklike teks te identifiseer en neergedaal na ons.

Tales van die konings

Yslands sagas kan verdeel word in verskeie groepe. Een van die mees algemene kategorieë - is die verhaal van die Noorse koning. Sommige werke vertel van individuele leiers nie, maar daar is n opsomming versamelings, soos die beroemde "kring van die aarde", die outeurskap van wat toegeskryf word aan die beroemde versamelaar van Skandinawiese oudhede, digter, historikus en staatsman Snorri Sturluson. Hierdie versameling sluit in 'n reeks van stories vanaf die antieke tyd tot 1177. Daar is ook 'n verhaal van die Deense koning, byvoorbeeld, een van hulle vertel van een manier waarop die regerende huis van estridsen.

Oor Yslands geskiedenis en vertalings

Die tweede groep - die werklike verhale oor die grootste deel van Ysland. Hulle kan ook verdeel word in verskeie kategorieë. Daar is sogenaamde legendariese sage, wat ten tyde "vals" genoem, soos vertel op die eiland eeue voor kolonisasie, waaroor baie min oorleef het. Daarom, hul hoofbron was die ou romans, legendes en liedjies, wat, terloops, featured karakters gevind in die folklore van ander Germaanse volke.

Die mees bekende Yslands sage in hierdie reeks - dit is waarskynlik die "legende van die sturlungar familie clan", die verteenwoordigers van 'n antieke ras wat vir krag geveg. Dit word gekenmerk deur buitengewone gebeurtenisse van detail in die beeld: die teks kan gevind word baie besonderhede en interessante historiese feite oor die verlede van die land. Die tweede groep sluit ook die sage van die biskoppe, wat vertel van die geestelikes ouderdomme 11-14, asook kerke in die land. En ten slotte, die derde groep - dit is vertaalde werke, gewy aan die gebeure van die geskiedenis van ander Europese nasies (soos "Trojaanse sage").

toponimie

Prominente onder die Skandinawiese letterkunde beklee verhale van Yslanders. Hierdie werke het 'n aantal kenmerkende eienskappe wat hulle onderskei van ander werke van hierdie genre. Dit bevat 'n groot aantal van geografiese aanduidings, wat, by the way, dit is moeilik om te vertaal in Russies. Die teks is beskikbaar die name van nie net so 'n groot geografiese kenmerke soos riviere, mere, berge, maar ook dorpe, dorpe, dorpe. Laasgenoemde omstandighede word verduidelik deur die feit dat die legende van hierdie soort - dit is hoofsaaklik die storie van 'n man wat tydens die skepping van die werke van die lewe in 'n bepaalde omgewing. Byvoorbeeld, die Yslandse "sage Whale" beteken die naam van die fjord, waar die hoofkarakter het. Al hierdie plekname is van groot belang in die ontleding van bronne, aangesien dit waardevolle inligting oor die aard bevat.

historisiteit probleem

Die tweede kenmerk van hierdie werke - dit is hul oënskynlike egtheid en realisme. Die feit dat die skrywers van harte geglo dat hul helde kode eens bestaan het, en dus in groot detail, selfs noukeurig beskryf hul optrede, dade, dialoog, wat die verhaal veral oortuigend. Baie wetenskaplikes selfs "kry" op die tekste, dikwels neem die bogenoemde vir die waarheid. Maar die historiese agtergrond en die spesifieke werklikhede is nog sigbaar, maar hulle is bedek met 'n laag van so 'n kragtige folklore wat waarheid te skei van fiksie kan baie moeilik wees.

Die kwessie van outeurskap

'N geruime tyd in die historiografie oorheers deur die opvatting dat diegene wat die sage aangeteken was nie hul onmiddellike skrywers, maar net aangeteken die mondelinge tradisie. Maar in die 20ste eeu was daar 'n hipotese dat die vertellers, wat goed vertroud is met die Oudnoorse folklore, geskep hul eie oorspronklike werke. Die heersende mening is dat hierdie skrywers, versamel en verwerking van literêre folklore materiaal egter te bring in 'n baie van hul eie, sodat hulle werke folk-tradisie is nou verweef met die literêre. Dit dra by tot die feit dat dit nogal moeilik om te bepaal wie almal dieselfde was die oorspronklike skrywer van die werk. Byvoorbeeld, die Yslandse "eymundar þáttr hrings", Noorse konung, wat deelgeneem het aan die gebeure van antieke Russiese geskiedenis, is bewaar in die "Saga van Olaf die Heilige", die outeurskap van wat tradisioneel toegeskryf word aan die genoemde Sturluson, maar dit is net 'n aanname wat nie ten volle bewys.

Oor ons land

In hierdie werke, soos vroeër bespreek, daar is 'n bewys van ander noordelike lande, insluitend ons land. Baie storielyne selfs oorvleuel, wetenskaplikes dikwels parallelle tussen die tekste van Skandinawiese legendes en antieke kronieke vind. Hul bure is dikwels aandag gegee aan Yslandse sagas. Rusichi (naam van die mense) het dikwels nie, indien nie die middelpunt van die aandag, die volle deelnemers van die gebeure. Dikwels genoem in die werke van Russiese land, 'n gebied waar daar is een of ander storie. Byvoorbeeld, "Die Saga van Hrolve voetgangers", wat dateer uit die 14de eeu, die aksie beweeg na Ladoga, waar die held trou die dogter van koning wen en word die vors van die Swede. Terloops, in hierdie verhaal het dit 'n plot baie soortgelyk aan die bekende legende van die wyse Oleg (die storie van 'n vors en sy perd). Dit bewys weereens hoe naby was kulturele kontak tussen die twee volke.

Hier is dit die moeite werd om te noem dat die beroemde "eymundar þáttr hrings" bevat ook inligting oor die geskiedenis van Ou Russies. Dit vertel hoe die hoofkarakter, konung arriveer by die diens van Prince Gabriela en aangegaan sy diens. Hy neem deel aan die onstuimige politieke gebeure van die tyd wat verband hou met die stryd om die mag van die heerser. So, die Yslandse Viking sage van Noord-Rusland is 'n interessante bykomende bron van ons land se geskiedenis.

S. Sturluson

Dit is die eerste skrywer en versamelaar van Yslands oudhede wat die nuus oorleef. Wetenskaplike versameling van folklore, gedigte en, waarskynlik, dit was die twee grootste versameling van Yslandse literatuur: 'n soort van handboek skaldic poësie en 'n versameling van sagas. Te danke aan ons die man redelik gedetailleerde idee van wat ou tradisie. Hy het hom nie beperk oorvertelling en verwerking van gereed gemaak werke nie, maar het die storie van sy mense in die konteks van die Europese gebeurtenisse, van die mees antieke tye. Yslands koninklike sage van Oos-Europa van sy outeurskap - 'n waardevolle materiaal oor die geografie en plekname in die streek.

In sy essay, is daar ook 'n paar inligting oor die Slawiërs. Hy het probeer om die byna wetenskaplike vlak gereedskap en tegnieke van Skandinawiese digkuns te verduidelik deur die voorbeeld van sy eie komposisies. Dit gee 'n aanduiding van leksikale en taalkundige maniere om stories te skep. So, sy werk - dit is 'n opsomming van 'n groot tydperk van Ou Yslandse literatuur.

resensies

In die algemeen is die siening van die Yslandse sagas is uiters positief. Lesers en gebruikers sê dat dit was interessant om kennis te maak met die lewe en sosiale stelsels van die antieke volke. Hulle wys ook daarop dat 'n baie eenvoudige menslike verhoudings oorgedra in hierdie stories, wat 'n unieke sjarme van die storie gee. Dit sal egter 'n paar lesers daarop wys dat die taal van die sagas is nogal droog en eentonige, dat hulle te veel name, karakters en akteurs wat ernstig die persepsie van die hele storie kan belemmer. Tog is die meeste gebruikers aangeraai om seker te wees om ten minste lees 'n paar sagas enigeen wat belangstel in antieke Russiese (en nie net) en kronieke van Middeleeuse geskiedenis.