Die imperatief humeur in Russies: Tipies, voorbeelde

Werkwoord - een van die belangrikste dele van die toespraak. Dit word gebruik om die aksie te beskryf, identifisering van 'n proses, dit wil sê, sonder dat dit daar is absoluut niks anders as 'n sinlose naam van die verskynsel, wat hulself nie kan wys, is vasgestel in 'n sekere toestand. Dit nominatief woordsoort inherent in so 'n konstante morfologiese kenmerke as 'n spesie, refleksiwiteit, transitiwiteit en vervoeging om 'n nie-permanente sluit ook geslag, persoon, getal, tyd en neiging. Laasgenoemde sal in hierdie artikel bespreek word. Hoe om te bepaal die helling van die werkwoord in die Russiese taal, wat dit 'n invloed, wat het jy nodig? Ons probeer om te verstaan en, nog belangriker, om te onthou.

Wat is die bui? konsep

In beginsel, die neiging van sommige wetenskaplikes definieer as "verhouding tot die werklikheid." Mooi abstrakte formulering, nie regtig verduidelik die betekenis van hierdie morfologiese eienskap, ons moet erken. Maar as jy probeer om te verstaan, alles duidelik.

Daar is drie buie. 'N aanduiding bui in die Russiese taal dui op 'n werklike effek en word gebruik in al drie keer - dat dit die mees algemene en dus die maklikste om te onthou. Of die moeilikste. Sy bestaan in die drie vorms van tyd kan jy werkwoorde vervoeg met alle middele, as gevolg van wat nodig is om die groot aantal eindpunte, wat nie altyd so maklik om te onthou.

Die imperatief humeur in die Russiese taal kom ook heel dikwels. Dit verwys na die orde, versoek sekere instruksies - enige aksie wat uitgevoer moet word deur 'n persoon teen sy wil, maar die wil van die gesprek. Werkwoorde in die imperatief humeur, is daar slegs twee vorme, wat natuurlik makliker om te werk met hulle, maar terselfdertyd skep sekere probleme vir diegene wat nie 'n draer van die Russiese taal en kan nie intuïtief te vind die regte eindig.

Voorwaardelike bui in die Russiese taal, is dit genoem subjunktief shows onwerklik aksie moontlik onder sekere omstandighede. Dit staan bekend as die mees eenvoudig: net een vorm, wisselende slegs deur verlof, waarna die deeltjie bygevoeg - om 'n element in die teks te definieer daar is geen probleme.

Nou dat ons 'n basiese idee van wat die bui in die Russiese taal, sal voorbeelde vir ons help om beter reël verstaan.

Die imperatief - waarvoor, soos

So, gaan ons voort om die noodsaaklikheid bui in die Russiese taal te oorweeg. Soos hierbo genoem, dit beteken, aan die hand van die naam, beveel in al sy vorme: Orde, asseblief, beleefd instruksies - skadu van betekenis is afhanklik van intonasie, geen funksies in die vorming van vorms, afhangende van die motief, wat die spreker stel.

Die imperatief humeur in die Russiese taal - 'n reël dat in ons onderbewussyn gedeponeer, gebruik ons dit sonder om eers te dink. Nog om te verstaan hoekom dit so en nie anders, nodig is.

Om werkwoorde gebruik in die imperatief humeur, moet ons eers bepaal wie om te draai na. Om die versoek van die persoon aan wie spreek die spreker verwys na "jy", met behulp van die ooreenstemmende enkelvoud. Vir die stigting daarvan moet tot die einde van die werkwoord te neem in die aanduiding bui (lees, lees, lees ..., hardloop-hardloop-run ... wees-wil-kiem ...) en voeg een van die twee vokale (en of d) of sagte teken (dit wil sê, hardloop, Wees). Die voordeel van die Russiese sprekers word gewoonlik intuïtief voel, wat die einde van die pick, so die verklaring van die werkwoord in die tweede persoon enkelvoud noodsaaklik is gewoonlik eenvoudig.

As ons wend ons tot die persoon op die "jy" of wil ons versoek om 'n groep mense aan te spreek, deur die enkelvoud noodsaaklik eenvoudig bygevoeg "diegene" (lees, hardloop, BE) - alles is baie makliker as wat dit lyk met die eerste oogopslag.

Is dit al so maklik?

Maar dit is 'n Russiese taal - waar daar geen uitsonderings? Niemand kan die werkwoorde af te skaf waarin vervoeging met die verandering van die wortel vokaal en konsonant, indien nie heeltemal wortel. Byvoorbeeld, "Eet-eet-eet, go-go-go." Hier, helaas, die reël is nutteloos, sal óf intuïsie of banale onderbewussyn kennis wat nodig is vorm - anders niks.

Die imperatief humeur in die Russiese taal - 'n eenvoudige tema, te bemeester dat jy in staat wees om 'n enkele vorm van die tweede persoon van die bui te vorm, en indien nodig, net om dit toe te voeg "vriendelike" eindig.

Die gebruik van die vorm van uitsonderings is nie so dikwels 'n ernstige probleem vir moedertaal sprekers wees. Buitelanders sal egter moet hard probeer om 'n begrip van die noodsaaklikheid werkwoord kry.

En 'n ander klein funksies

In die eerste plek, moet jy rekening hou met die menings van die werkwoord onvolmaakte siening gevorm net deur Imperfektum werkwoorde - "Wat moet ek doen" hulle die vraag beantwoord (Open-opening-open), terwyl 'n perfekte uitsig, onderskeidelik - net van volmaak - met die vraag: "Wat om te doen?" (Bietjie oop - geskei effens oop).

Nog 'n vermaaklike ding wat verband hou met onvolmaakte werkwoord siening: die teenwoordigheid van die agtervoegsel "wa" na aanleiding van die wortels "kennis", "da", "sta-" (soos in kenbaar woorde, laat eie). Tipies, is die vorming van die noodsaaklikheid werkwoord sit in die eerste persoon enkelvoud, die ooreenstemmende voornaamwoord "ek" (ek sien te gee, opstaan), dit is, die agtervoegsel verloor, soos in al die ander vorme van die werkwoord (leer, gee, dostaosh). Maar in die imperatief agtervoegsel opbrengste (ken, kom op, staan op!), Kan jy nie vergeet van dit in elk geval.

A subjunktief? Onderwys en Aansoek

Ons draai om die subjunktief voorwaardelike bui. Hier is alles baie makliker as wat selfs in die imperatief. Die vreemd van die gebruik van hierdie neiging is dat dit gevorm word met behulp van 'n vorm van die verlede tyd, wat volgens die soort en aantal voorwerpe uitsprake, wat verander is om te sê oor die onderwerp in die enkelvoud, gebruik ons die enkelvoud vorm van die verlede tyd (ek het al nader en nader ), maar as ons praat oor 'n groep mense of wat aan wie ons respek 'n beroep op die "jy", gebruik die meervoud van dieselfde tydsverloop (aangedui gepraat).

Die tweede komponent van die subjunktief is deeltjies "sou" en "b" - keuse van hulle afhanklik is van die konteks en dikwels veroorsaak welluidend frase.

Dit is wanneer ons wil die moontlikheid van aksie onder enige voorwaarde te wys, neem ons 'n werkwoord in die toepaslike vorm van die verlede tyd, en voeg by dit die nodige deeltjies sou sê, sou gegaan het sou gelag het.

'N bietjie meer oor die gebruik van funksies

Hierdie vorm, terloops, is nie net gebruik word om aksie te spreek, onder sekere omstandighede, maar wanneer ons wil ons drome uit te druk, begeertes (wil droom) en vrese, twyfel (sou gebeur). Waarskynlik korrek om te sê dat al hierdie skakerings ewe gebruik word, so gebruik in handboeke met die naam "voorwaardelike mood" baie voorwaardelik (snaaks woordspeling verkry), is dit beter om die term "konjunktief mood" te gebruik.

En nou al weer vlugtig

In beginsel, die bo uiteengesit die hele teorie van eenvoudige reëls bui in die Russiese taal. Die tabel sal jou help om dit op te los.

Oefen, oefen en oefen weer!

Vir die finale konsolidasie van die verkry materiaal, probeer in 'n verskillende neigings volgende werkwoorde te sit.

• Die aanduiding: om te trek, om te lag, te ry, te ritsel, te reageer, te haat, te verlaat, om te laat vaar, om te sit, trots te wees, om weg te sleep om te bestel, te neurie, met die hoop om te krap.
• Die imperatief: om te gaan, om te ontken, om te skree, te veroorsaak, te kry, om te droom, te bereik, af, gee, blom, oorgaar, te vloek, te roem nie, om te dink, te verwesenlik.
• Die subjunktief: skilder, besoek, show, beveel, te vernietig, hou warm, asemhaling, stop te koop, smeek, te verminder isolasie, moenie gelukwens, om te dink.

'n opsomming van

'N aanduiding, subjunktief en noodsaaklik bui nie - dit is een van daardie basiese reëls, wat spesiale stoor nie vereis en wat gebruik word vir die grootste deel outomaties, volgens die sin van taal, wat elkeen het sy ondersteuning. sonder om te weet die reëls sal nooit in staat wees om sekere funksies van taal verskynsels te verstaan, maar op dieselfde tyd in elk geval onmoontlik om die behoefte om te studeer ten minste die basiese teorie ontken.

In elk geval, die praktyk soms baie meer doeltreffend onderwyser as droë teorie. 'N groot plus van hierdie spesifieke geval dat die reël wat ons gebruik elke dag, so leer dit sal nie moeilik wees.